Untitled

Welcome to the inner workings of my mind

Untitled, a photo by paulinastelmachowska on Flickr.

Popatrz jak wszystko szybko się zmienia,

coś jest, a później tego nie ma.

Człowiek jest tylko sumą oddechów,

wiec nie mów mi że jest jakiś sposób.

Chciałbym coś wiedzieć teraz na pewno,

to moja udręka, to jej sedno. Wiem tylko,

że wszystko się zmienia, coś jest a później tego nie ma.

Nic nie trwa wiecznie, niebezpiecznie

jest wierzyć w to, że coś trwa wiecznie.

Dobre momenty, jak fotografie

zbieram w swej głowie jak w starej szafie.

Raindrops keep falling on my head

Ludzie powinni bardziej doceniać deszcz.

Deszcz to dobry symbol.

springles

I jest ciepło i cieplej, a emocje się budzą. 

I może ktoś wsiądzie, kto usiądzie w tych gorących tramwajach

I może wciąż jeszcze jestem sobą.

A świat jednak nie stracił swojej iskry.

 I wiem gdzie chcę iść.

 I nie muszę się martwić o wiarę.

Jak byśmy wyglądali, gdyby za każdy razem gdy ktoś sprawiłby nam przykrość, pojawiała się blizna na ciele? Bardziej szpetnie wyglądałabym ja, czy ludzie, którym sama zadałam ból? 


Piękni byliby tylko Ci, których nigdy nikt nie skrzywdził. 
Cała reszta byłaby zgniła, zgorzkniała i bez szans. 


Czy tylko mnie się wydaje, że tak właśnie jest?

archive - fuck you

nie ma światła

Jest światło.

"Feel my blood in your veins"


My morning jacket - Wonderful
http://www.youtube.com/watch?v=gFyelklEanQ

Dear Ray

Drogi Ray'u

Dziękuję za koncert. 

Tylko szkoda, że były poustawiane krzesła.

Ale to nie Twoja wina.

Nie sądziłam, że tak ciężko opisać emocje, które z pozoru wydają się jasne. Ogarnęła mnie euforia? Nie, to nie była euforia. 
Nie chciałam skakać, chciałam zapaść się pod ziemię. Żal? Nie, to nie był żal. Bo chciałam żyć, chciałam czuć i kontynuować co zaczęłam.  
Ale nie mogę powiedzieć, że poczułam się szczęśliwa, za bardzo przytłoczyła mnie dzisiejsza rzeczywistość, kiedy uświadomiłam sobie, że przecież to jeden, jedyny niepowtarzalny Ray i drugiego świat już nie jest w stanie stworzyć. 
I choć przez to odkryłam wyjątkowość tego wydarzenia, to nie wiedziałam, czy to dobrze, czy źle. 
O tak, czułam się wyjątkowo. 
To było uczucie doświadczania. 

A po drugiej stronie Sonisphere, łatwo się zagubić.